Για τον Θεό συμβατική ή καρδιακή αγάπη;

Απάντηση
gkounoti
Δημοσιεύσεις: 138
Εγγραφή: Πέμ Οκτ 13, 2011 10:18 am

Για τον Θεό συμβατική ή καρδιακή αγάπη;

Δημοσίευση από gkounoti » Σάβ Ιούλ 20, 2013 12:10 pm

Θα άξιζε να αναλογιστούμε κάποτε την ποιότητα της αγάπης που προσφέρουμε – αν προσφέρουμε- στον Θεό μας.
Συμβατική είναι η αγάπη- αν μπορεί να ονομαστεί αγάπη- όταν λέει ο άνθρωπος στον Θεό: “Λοιπόν, Σε πιστεύω, Σε υπολογίζω γιατί είσαι Παντοδύναμος (αυτό είναι πασιφανές), πάω και στην Εκκλησία Σου, ανάβω κεριά, πάω και στον παπά κατά καιρούς και λέω- χωρίς πόνο βέβαια- τις αμαρτίες μου για να εξοφλώ, κοινωνάω και τις μεγάλες γιορτές , γιατί μου έχουν πει ότι έτσι πρέπει να κάνει ο καλός χριστιανός και… εντάξει. Πιστεύω να μην θέλεις τίποτε άλλο. Τα δικαιώματά Σου τα δίνω με το παραπάνω (!).
Τώρα και Συ πρέπει να με προστατεύεις, να με φροντίζεις, να λύνεις τα προβλήματά μου και να με … καμαρώνεις, γιατί κατάφερα να γίνω γνήσιος χριστιανός!”
Ω φτώχεια, φτώχεια!...
Ω ψυχρός υπολογισμός!
Στείρα ψευτοαρετή!
Ω ανεντιμότητα και υποκρισία!
Αν υπήρχε η αναγνώριση της φτώχειας και η ειλικρινής λύπη γι’ αυτήν , το έλεος του Θεού θα επενέβαινε . Αλλά αν δεν υπάρχει;
Πόσο διαφορετική στ’ αλήθεια είναι η καρδιακή αγάπη! Γεμάτη ειλικρίνεια, ιερή τρυφερότητα και αφοσίωση και πάντα ευλαβική. Πρόθυμη για θυσίες, μυστικές και αθόρυβες. Μέσα σ’ αυτό το πυρίδροσο καμίνι της θείας αγάπης τα πάθη μαραίνονται και καίγονται. Και τότε τί είναι η προσευχή; Τί είναι η ευχή του Ιησού; Ένα τρυφερό αγαπητικό ψιθύρισμα , ένα ανεπαίσθητο θρόισμα από την αύρα, ένα ανεπαίσθητο θρόισμα από την αύρα του Παναγίου Πνεύματος:
“Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με” !
Αξίωσέ με να Σε αγαπήσω
όσο και όπως τ’ αξίζεις!


Από το βιβλίο: «ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Ουράνια μηνύματα
Θαυμαστά γεγονότα»
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΒΑΡΝΑΚΟΒΑΣ

ΔΩΡΙΔΑ 2009

panagiotisspy
Δημοσιεύσεις: 258
Εγγραφή: Τετ Απρ 13, 2011 10:40 am

Re: Για τον Θεό συμβατική ή καρδιακή αγάπη;

Δημοσίευση από panagiotisspy » Δευ Ιούλ 22, 2013 9:54 am

Πολύ ωραίο κείμενο,
που μας δίνει τη διάκριση,
ανάμεσα στο "κίβδηλο" και στο "δήθεν", (το οποίο δυστυχώς απαντάται συχνά),
και στο γνήσιο και αληθινό της Αγάπης..

gkounoti έγραψε: λέει ο άνθρωπος στον Θεό: “Λοιπόν, Σε πιστεύω, Σε υπολογίζω γιατί είσαι Παντοδύναμος (αυτό είναι πασιφανές), πάω και στην Εκκλησία Σου, ανάβω κεριά, πάω και στον παπά κατά καιρούς και λέω- χωρίς πόνο βέβαια- τις αμαρτίες μου για να εξοφλώ, κοινωνάω και τις μεγάλες γιορτές , γιατί μου έχουν πει ότι έτσι πρέπει να κάνει ο καλός χριστιανός και… εντάξει. Πιστεύω να μην θέλεις τίποτε άλλο. Τα δικαιώματά Σου τα δίνω με το παραπάνω (!).Τώρα και Συ πρέπει να με προστατεύεις, να με φροντίζεις, να λύνεις τα προβλήματά μου και να με … καμαρώνεις, γιατί κατάφερα να γίνω γνήσιος χριστιανός!”
Αυτό δεν είναι Αγάπη,
αλλά είναι "αίτημα" προς τον Θεό για "ρουσφέτι"..
Κάνω αυτό που θες, επομένως σώσε Θεέ την αφεντιά μου..

Μα το θέμα δεν είναι απλά να "έχουμε αγάπη",
ή να "δίνουμε αγάπη",
αλλά να "γίνουμε Αγάπη"..

Ο Απόστολος Παύλος γράφει πως,
Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται,
ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται,
οὐ φυσιοῦται, οὐκ ἀσχημονεῖ,
οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς,
οὐ παροξύνεται,
οὐ λογίζεται τὸ κακόν,
οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ,
συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ·
πάντα στέγει, πάντα πιστεύει,
πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.
Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει.
Η Αγάπη δεν ζητάει τίποτα, μόνο δίνει τα πάντα,
και τότε και μόνον σώζει,
όταν αποποιηθεί το κάθε αντάλλαγμα και αυτό να το κάνει για χάρη της Αγάπης,
σώζει,
όταν το μόνο που ζητάει,
είναι η Ίδια η Αγάπη....

Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά Θέματα”